|
Awdur: Guto Dafydd
|
|
26 : 11 : 2006 |
Sigarèt, ei lais yn sgrech,
a’m bod hyd bob bywyn bach
yn cael ’i ysgwyd, ei hudo.
Mi ’dwi’n garrag gydag o.
Ein galw ni o’r golwg
y mae, trwy fodrwy o fwg.
Yn y rhith o lais creithiog,
y rhith o athrylith a rôg,
rydw i’n gallu dianc;
yn y llais mae breuddwyd llanc...
A’r trên yn nesu heno’n
araf at ei orsaf o –
swyn y gair, cusan o gân,
ond diawlio’r byd mae Dylan....
y geiria’n chwara, a chic
y Dylan seicadelic...
Un waith yw y noswaith hon –
daw’n oes i brofiad noson –
dwyawr o wefr, dwyawr a aeth:
dwy awr a’u llond o hiraeth.
|
Hafan 
