Ar fin rhannu cyfrinach
wyf i, un gyfrinach fach
am Awen. Heb amheuaeth
enw hon yw’r un a wnaeth
beirdd yn brifeirdd ond mae’n bryd
i mi rwan ymyrryd.
Aeth Iwan Llwyd a’i fwydyn
llaith draw i sgota’n ei llyn.
Dan swyn grymus ei chusan
siwr, fe drodd y dwr yn dân
goruchaf, a chreu Gwreichion.
Nid hardd yw bardd yn y bôn
Awen a’u gwna nhw’n rhywiol!
Glywsoch chi’r stori tu ôl
i lewyrch Emyr Lewis?
Am hwyl aeth i dreulio mis
yn ei ffau a bu’r un ffôl
erioed mor Chwyldro-adol.
Unwaith bu Mei Mac acw
do wir, am ei "haw-di-dw"
cafodd un wers llawn persawr
ac adre’r aeth gyda’r Wawr.
Do, fe ddaeth wyn llywaeth llên
bob lliw i babell Awen.
Tsiap reit crap oedd Ceri Wyn
yn y dechrau, yn dychryn,
nes i Awen groesawus
estyn lled blanced ei blys
drosto fo a’i adfywio.
Ar ei hôl mae’i Waddol o.
Merddwr oedd gwaed rhen Myrddin
a’i eiriau o oll yn grin,
ond pellhau wnaeth dyddiau du
ei drallod, ‘rôl chwistrellu
sudd Awen i’w Wythiennau;
y mae yn awr yn mwynhau.
O!’r cawlach fu ‘Mro Colwyn
nòd i sawl cyn dewis un;
oedd, mi roedd hi ar frys
i ‘myrryd â Thwm Morys,
ond Awen oedd llawn dyhead
i weld un cystal â’i dad.
Nid Twm gafodd fedydd tân;
rho’i dwylo ar Tudur Dylan
wnaeth hi, a chynorthwyo’r
mab i brofi blas Y Môr.
Cafodd Ifor ei goron
o fod sawl tro efo hon.
Yn y pyb ac mewn pebyll
yn mwynhau golau’n y gwyll.
Eleni, gwelodd Llion
Rithiau hardd wrth drwytho hon.
Hwren di Awen, a do,
dwi’innau wedi bod yno.
Yn ei drws bûm ambell dro
ei gyrraedd – ond heb guro.
Nod Awen ydi dewis
i roddi’i hun i feirdd is.
